EVET, çünkü;
Konuşmak, içinizde yaşadığınız belirsizliği ve karmaşayı düzene sokar; aynı olayları farklı şekilde yorumlamanıza, yeni bakış açıları kazanmanıza yardımcı olur. Konuştukça beynimizin planlama ve mantıkla ilgili bölgesi olan prefrontal korteksi aktive ederiz ve sorunu netleştirerek daha sağlıklı başa çıkma becerileri geliştiririz.
Uzun zamandır bastırdığınız ve belki de artık semptoma dönüşen duygular, konuştukça boşalır. Duyguları kelimelere dökmek, özellikle limbik sistemdeki yükü azaltır; bu da kaygı ve stresin hafiflemesine yardımcı olur. (Katarsis)
HAYIR, çünkü;
Bazı sorunlar (ölüm, ayrılık, hastalık gibi) yok olmaz, ancak terapi sayesinde dayanma kapasitesi inşa edilir. “Sorun çözmek”; ortadan kaldırmak, düzeltmek ya da tamamen kontrol altına almak anlamına gelmez — çünkü yaşam hiçbir zaman böyle bir netlik vaat etmeyebilir. Kaçınılmaz sorunlar olabilir, fakat bunları kabullenmek, yönetmeyi öğrenmek, sınır koymak ve taşınabilir hâle getirmek bizim elimizdedir.
Terapide bir reçete, ilaç ya da kısa yoldan çözüm önerileri yoktur. Danışana doğrudan çözüm sunulmaz; bunun yerine, yaşam boyu kullanabileceği kendi çözümünü bulma sürecine destek verilir.
Leave a Reply